Compassie #flp16

I have been selected as a member of the public jury for the #FintroLiteratuurPrijs 2016.
As one of the 100 jury members it is my task to read the shortlist and share my opinion.
Today I finished Compassie by Stephan Enter and I'd love to share my opinion with you.
Since it is a Belgian award, my reaction is written in Dutch. If you want the reaction translated to English, leave a comment and I'll put up a translation of the main points of my little review.

First reaction:
Eindelijk doorworsteld. Wat een opgave. En eentje die ik niet zag aankomen. Na de voorstelling van de shortlist besloot ik met Compassie te starten, de omschrijving sprak me het meest aan van allemaal, en hij bleek ook nog eens redelijk beknopt te zijn. Dat eerste boek daar vlieg ik zo door dacht ik. Was ik even verkeerd... Zelden heb ik zo vaak een boek aan de kant gelegd omdat ik me eraan ergerde. Zelden heb ik zo vaak moeten teruglezen om even te kijken of het nog wel klopte. Jammer, want Compassie is voor mij op een teleurstelling uitgedraaid. Zo hard als het boek in het begin probeert over te komen als een literair hoogstaand werk (mijn tenen krulde toen de individuele straatstenen van de Javastraat net niet tot aan hun barstjes toe omschreven werden), zo vlot las het plots in het midden toen het voluit voor het genre stationsromannetje ging (inclusief compleet ongeloofwaardige belachelijk omschreven intieme scenes), en zo tergend traag rolde het voorspelbare einde over de pagina's. Met als klap op de vuurpijl hoofdstuk 10, de flashback die geen enkele nuttige bijdrage meer deed maar net leek alsof het pagina's waren uit een vroeger hoofdstuk die per ongeluk achteraan het boek opgekleefd werden. Echt jammer, want mijn verwachting lag compleet anders dan hoe het boek uitdraaide. Dus ga ik nu voor het boek dat me het minste zei bij de voorstelling, Malva, want wie weet bevalt die me net wel tegen alle verwachtingen in.

Second reaction:
Ik heb speciaal gewacht tot het boek uit was om meteen mijn instant-reactie neer te pennen. Nu ik die herlees komt deze wel wat cru over. Ik heb uiteraard wel respect voor Enter's schrijfkunsten, maar ben gelukkig nu ik de andere reacties lees niet alleen met mijn teleurstelling. Iemand anders gaf reeds aan dat het boek evenzeer op 75blz had kunnen geschreven zijn, en daar sluit ik me wel bij aan. Het verhaal op zich is, hoe banaal ook, een goed verhaal. Maar de uitwerking was gewoon niet wat ik gehoopt had. Er waren details die zo omschreven werden en totaal niet verder uitgewerkt waren (oh wat had ik gehoopt op een mooie backstory naar aanleiding van Jessica's bekentenis...) en andere scenes die als pure bladvulling over kwamen. Ik las nu ook dat er nog velen waren die met een dubbel gevoel zaten, ook dat begrijp ik! Ik was vooral blij dat ik het eindelijk kon toeklappen... Nog geen idee waar dit boek zich op mijn ranking zich gaat begeven, maar ik verwacht hem niet zo hoog.

Wow. Never expected to have so much trouble reading this one. Check the #fintroliteratuurprijs website for my review. #flp16

Een foto die is geplaatst door Arsenic Lime (@arseniclime) op

What are your thoughts?